Θησαυρός
της θάλασσας, βασίλισσα του ωκεανού, από την αυγή του πολιτισμού τα μαργαριτάρια
αφιερώνονται στις γυναίκες. Με την πάροδο του χρόνου έγιναν το σύμβολο της
αγνότητας. Γεννιούνται σε στρείδι και αφήνονται στην φυσική τους μορφή αφού
δεν επεξεργάζονται. Βρίσκονται με διάφορους χρωματισμούς - λευκό, κίτρινο,
ροζ, χρυσό και γκρι. Υπάρχει ακόμη μεγάλη σύγχηση γύρω από τα μαργαριτάρια.
Συνήθως διακρίνονται ως "αληθινά" ή "ψεύτικα" που σημαίνει ότι τα "αληθινά"
είναι τα μαργαριτάρια που δημιουργήθηκαν από το όστρακο, ενώ τα "ψεύτικα"
δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο. Αυτή είναι μια λάνθασμένη αντίληψη.
Φυσικά μαργαριτάρια είναι εξαιρετικά σπάνια και για να βρεθεί ένα πρέπει να ανοιχτούν τουλάχιστον 15,000 στρείδια ! Ένα μαργαριτάρι γεννιέται στο εσωτερικό του στρειδιού από μια φυσική αντίδραση σε ξένο σώμα, (ένας κόκκος άμμου, ένα θραύσμα κοχυλιού, ένα μικρό κομμάτι κοραλιού) που εισχωρεί στο στρέιδι. Το ξένο σώμα επιστρώνεται ώστε να απομονωθεί από το στρείδι και έτσι δημιουργέιται ένα φυσικό μαργαριτάρι.
Καλλιεργημένα μαργαριτάρια δημιουργούνται σε στρείδια κατόπιν μιας
πολύπλοκης μεθόδου όπου ένας μικρός πυρήνας τοποθετείται στο στρείδι, γύρω
απ'το οποίο το στρείδι επιστρώνει μαργαριτογόνο υλικό (nacre) ως άμεση αντίδραση.
Συνεπώς η διαφορά μεταξύ των φυσικών και των καλλιεργημένων μαργαριταριών
είναι ανάλογη με ένα αγριολούλουδο που μεγαλώνει φυσικά ή με σπόρο λουλουδιού
που φυτεύεται σε θερμοκήπιο ώστε να μεγαλώσει το ίδιο λουλούδι - και τα
δύο είναι ίδια εκτός από την ανθρώπινη παρέμβαση.
Καλλιεργημένα μαργαριτάρια παράγονται επίσης σε γλυκό νερό. Τα πρώτα εμπορεύσιμα
μαργαριτάρια γλυκού νερού δημιουργήθηκαν το 1928 στην Ιαπωνία, σε περιοχή
πλησίον του Kyoto, γνωστή ως Λίμνη Biwa. Έκτοτε η υψηλή ποιότητά τους έγινε
το μέτρο σύγκρισης για τα μαργαριτάρια γλυκού νερού. Η λέξη "Biwa" έγινε
συνώνημο με την καλή ποιότητα καλλιεργημένων μαργαριταριών γλυκού νερού.
Τα μαργαριτάρια Νότιων Θαλασσών (South Sea Pearls) παράγονται νοτιότερα της Θάλασσας της Ιαπωνίας. Προέρχονται από Αυστραλία, Ινδονησία, Φιλιππίνες, και Ταϊτή. Τα μεγέθη τους γενικώς κυμαίνονται από 10mm-17mm, ενώ κάποια εξ' αυτών μπορεί να έχουν διάμετρο 18-21mm. Το μεγαλύτερο καλλιεργημένο μαργαριτάρι μέχρι στιγμής φυλάσσετε στο Μουσείο Papeete και έχει διάμετρο 24mm!
Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΩΝ
Γενικώς τα παρακάτω κριτήρια χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των μαργαριταριών:
ΣΧΗΜΑ
Το πιο περιζήτητο σχήμα μαργαριταριού είναι το στρογγυλό, αλλά τα τέλεια
στρόγγυλα μαργαριτάρια είναι σπάνια και ταυτόχρονα τα πλέον πολύτιμα.
Οι συνήθεις κατηγορίες σχημάτων είναι:
Ένώ τα στρογγυλά μαργαριτάρια είναι μια επιθυμητή επιλογή για κολλιέ, υπάρχει μεγάλη ζήτηση για μοναδικά σχέδια που επιδεικνύουν την ομορφιά όλου του φάσματος των σχημάτων των μαργαριτριών.
ΜΕΓΕΘΟΣ
Το
μέγεθος των μαργαριταριών μετριέται σε χιλιοστά μετρώντας την μικρότερη
διάμετρο. Αν όλα τα υπόλοιπα κριτήρια (στιλπνότητα, καθαρότητα, σχήμα και
χρώμα) είναι αντίστοιχα, τότε όσο μεγαλύτερο είναι το μαργαριτάρι τόσο πιο
πολύτιμο.
ΧΡΩΜΑ
Το χρώμα ενός μαργαριταρίου είναι γενητικά καθορισμένο από το ίδιο το στρείδι.
Παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν το χρώμα είναι περιβαλλοντικά - όπως
ο τύπος των ορυκτών και μεταλλευμάτων που υπάρχουν στο νερό.
Χρώματα που συνήθως αξιολογούνται από διαβαθμιστές μαργαριταριών είναι τα
ακόλουθα : λευκό, ροζ, ασημί, μπλε, γκρι, κρεμ, κίτρινο, πράσινο, και χρυσό.
ΣΤΙΛΠΝΟΤΗΤΑ
Αναφέρεται στην γυαλιστερή αντανάκλαση της επιφάνειας του μαργαριταριού,
και διαβαθμίζεται ανάλογα με την λάμψη και δυνατότητα αντανάκλασης του φωτός.
Όσο πιο καλή η κρυσταλλοποίηση του μαργαριτογόνου υλικού (nacre) τόσο καλύτερη
η στιλπνότητα του μαργαριταριού. Η στιλπνότητα αποτελεί σημαντικό κριτήριο
αξιολόγησης μαργαριταριών.
ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ
Αναφέρεται στην "τελειότητα" της επιφάνειας του μαργαριταριού. Όσο καθαρότερη
τόσο πιο πολύτιμη είναι. Η καθαρότητα του μαργαριταριόυ εξαρτάται από το
μέγεθος και τον αριθμό λεκέδων ή εξογκωμάτων στην επιφάνειά του.
Το μαργαριτάρι γεννιέται στη φώση, και οι επιφανειακές ατέλειες δεν μπορούν
να εξαλειφθούν. Η απόλυτη τελειότητα δημιουργείτε εντελώς τυχαία και είναι
απίστευτα σπάνια.
Η ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΩΝ
ΣΑΣ
Όντας οργανικής φύσεως, τα μαργαριτάρια μπορούν με το πέρασμα του χρόνου
να εμφανίσουν σημάδια επιδείνωσης στην στιλπνότητα της επιφάνειάς τους.
Οι σημαντικότεροι παράγοντες που συμβάλλουν είναι η υψηλή οξύτητα του ιδρώτα,
ή κάποιων συστατικών στα καλλυντικά. Οξύ ουσίες μπορούν να εισβάλλουν στα
μαργαριτάρια μέσω της κλωστής, συνεπώς θεωρείται φρόνημο να ξαναδένονται
περιοδικά.
Η καλή φροντίδα των μαργαριταριών όμως διατηρεί την λάμψη τους για πάρα πολύ καιρό. Ακολουθούν κάποιες συμβουλές: